تنگ تکاب ( نام انگلیسی takab kanyon ) :

تنگ تکاب در موقعیت جغرافیایی N304053 E502132 در استان خوزستان واقع است. تنگ تکاب  معبر کوهستانی جاده قدیمی بین النهرین  به استخر و جاده دوره اسلامی خوزستان به فارس بوده است. طول تنگه در حدود 5 کیلومتر است و رودخانه مارون از میان آن جریان دارد. تنگ تکاب دارای دو مدخل است. مدخل شرقی آن را سد مارون اشغال کرده است و عملا تنگه را مسدود کرده است. در سمت شمال تنگه ارتفاعات کوه بدیل قرار دارد و در سمت جنوب آن ارتفاعات خائیز گسترده شده است. این تنگه از نظر تاریخی بسیار پراهمیت است. نبرد سپاه ایران به فرماندهی آریوبرزن و سپاه اسکندر مقدونی در این تنگه اتفاق افتاده است.

 

اين منطقه را آريوبرزن با 25 هزار سپاهي اشغال كرد. به دستور وی در اين تنگ ديواري ساخته شد. وقتي كه مقدوني ها پيش آمده به جايي رسيدند كه موافق مقصود آریو بود، پارسي ها سنگ هاي بزرگ از بالاي كوه به زير غلطانيدند. این حمله باعث شکست اسکندر و عقب نشینی نیروهای وی شد. پس از این شکست اسکندر سپاهیان آریو را محاصره کرد و وی در نبردی دیگر در این منطقه کشته شد. آثار يك دخمه و مقبره هخامنشی در روستای حسين آباد كوپن وجود دارد كه احتمالاً آرامگاه آريو برزن است.

 

از دیگر آثار تاریخی این منطقه بقایای تاریخی ارجان در اطراف روستای تنگ تکاب و حاشیه رودخانه مارون قرار است. به فاصله کمی از مدخل تنگ دو کتیبه تاریخی به خط نستعلیق ساده بر روی سنگ نقر شده است. همچنین قلعه ارجان  بر بالای کوهی سنگلاخی در مرتفع ترین قسمت کوه ومتکی به تخته سنگ بزرگ ساخته شده است. روستای تنگ تکاب در داخل این تنگ واقع شده است. روستای تنگ تكاب از توابع بخش مركزی شهرستان بهبهان، با مختصات جغرافیایی50 درجه و 21 دقیقة طول شرقی و30 درجه و 41 دقیقة عرض شمالی، در 22 كیلومتری شمال شرقی شهر بهبهان قرار دارد. این روستا از جنوب شرقی به كوه تنگ تنكاب و از شمال به روستای گیوه چرمی محدود می‌شود. رودخـانه مارون از یك كیلومتری غرب روستا عـبور مـی‌كند. روستای تنگ تکاب از سطح دریا 700 مترارتفاع دارد و آب و هوای آن در تابستان گرم و خشك و در سایر فصول معتدل است. دسترسی به این تنگ از طریق جاده کارخانه سیمان بهبهان و پس از آن جاده سد مارون و روستای تنگ تکاب امکانپذیر است. تنگ تکاب در فاصله 11 کیلومتری شرق بهبهان واقع است.

پلاژ تفریحی ورزشی مارون بهبهان

مجموعه تفریحی ، ورزشی و گردشگری پلاژ سد مارون با وسعت حدود ۱۳ هکتار در ۲۴ کیلومتری شهرستان بهبهان کنار دریاچه زیبای سد مارون واقع شده است. تعداد ویلاهای این مجموعه ۱۹ دستگاه است که شامل ۹ دستگاه ویلای تک خوابه و ۹ دستگاه ویلای سه خوابه و یک دستگاه ویلای چهار خوابه می باشد. این مجموعه دارای فضای سبز زیبا و گونه های گیاهی متنوع است که چشم انداز زیبایی را به وجود آورده است.

 

این ویلاها دارای تجهیزات کامل از قبیل سرویس خواب ، مبلمان ، میز نهارخوری ، سیستم خنک کننده و تهویه هوا ، شبکه های استانی تلویزیون و آشپزخانه می باشد.

 

همچنین امکان استفاده از پیست های دوچرخه سواری و موتور چهارچرخ ، زمینهای بازی مینی فوتبال ، بدمینتون ، والیبال ساحلی ، گشت دریاچه با اتوبوس دریایی و سایر تفریحات و ورزشهای آبی شامل جت اسکی ، شاتل ، بنانا ، قایق سواری ، ماهیگیری و … برای گردشگران مهیا است.

امکان استفاده از اینترنت Wi-Fi در قسمتهای مختلف پلاژ مهیا بوده و فروشگاه و چایخانه سنتی کنار پارک کودک آماده سرویس دهی به مهمانان می باشند.

 

از دیگر جذابیتهای این مکان می توان به فواره موزیکال و نورپردازی جالب آن در شب اشاره نمود ،که احساسی مطبوع و دلنشین را برای ناظرین فراهم خواهد نمود.

 

انشااله در آینده نزدیک شاهد توسعه اماکن پلاژ شامل رستوران ، کافی شاپ ، سالن جلسات و آموزش ، استخر و… و ورزشهای و تفریحات آبی و خاکی خواهیم بود.

 

در خاتمه استفاده از این فضاهای دلنشین را در روزهای غیرتعطیل به کسانی که طالب آرامش و لطافت هستند ، توصیه میکنیم.

 

قابل توجه مهمانان عزیز برای پذیرش باید به هتل مارون بهبهان مراجعه کنند که واقع در بهبهان و 30 کیلومتر با پلاژ فاصله دارد.(آدرس هتل مارون: بهبهان - خیابان جانبازان - جاده کارخانه سیمان - نرسیده به میدان امام حسین - شرکت بهره برداری مارون - هتل مارون)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منطقه گردشگری تنگ تکاب بهبهان

این روستا در ۲۰ کیلومتری شمال شهرستان بهبهان، نواحی اطراف کارخانهٔ سیمان و در نزدیکی سد بزرگ مارون، در دامنهٔ کوه تنگ‌تکاب واقع شده‌است که به طور کامل بر شهر بهبهان و رودخانهٔ مارون که در پای آن جریان دارد مسلط بوده، مخصوصاً در شب چشم‌انداز شهر بسیار دیدنی است. باغ‌های انبوهی در دامنه کوه واقع شده‌اند و هرکدام دارای چشمه و استخر است؛ کوهستانی بودن، وجود مناظر زیبای طبیعی و دور بودن از هیاهوی شهر باعث شده‌است تا در همهٔ فصول سال علاقه‌مندان زیادی برای تفریح و استراحت به این منطقه بیایند.

همچنین کوهستانی بودن منطقه به دوستداران کوهنوردی و صخره‌نوردی امکان پرداختن به این ورزش مفید را می‌دهد؛ علاوه بر این از قلعه‌های به جای مانده که به حسن صباح نسبت داده می‌شوند و آن طور که در کتاب خداوند الموت آمده یکی از معاونان حسن صباح در این قلعه بر منطقه‌های خوزستان و فارس و کهگیلویه نظارت می‌کرده ‌است.

تنگ سولک:

در حد فاصل میان کوه ها تنگه ای به نام سروک وجود دارد . این نام شاید به خاطر سرو های زیبای زربین روییده در آن باشد . همچنین به تنگ سولک نیز معروف است. در تنگ سروک 13 نقش برجسته و سنگ نوشته بر روی 5 قطعه سنگ جداگانه حجاری شده که همگی مربوط به دوره ی الیمائی- اشکانی هستند. این نقوش در فاصله 50 کیلومتری شمال بهبهان ، شهرستان بهمئی بخش لیکک استان کهگیلویه و بویر احمد قرار دارد. راه سنگ فرش اسب رو ، چشمه ی گوردک و سروهای زربین جلوه ی ویژه ای در این منطقه ی زیبا به نمایش گذاشته اند. به علاوه آنکه نقوش برجسته تنگ سروک صحنه های گوناگونی از آیین های باشگوه باستانی، نمادهای دینی ، رزم های سواره نظام و پیاده نظام ، تاجگذاری و تاج ستانی و گرفتن حلقه ی قدرت در حضور خدایان ، شکار شاهی ، تشریفات و خوش آمد گویی را در دل کوهستان برای آینده گان به ودیعه گذاشته است.

آثار باستانی تنگ سروک مربوط به دوره اشکانیان و حکومت محلی الیمائیان است. برخی محققین این محل را محراب خدایان کهن و عبادتگاه شکوهمند اقوام الیمایی می دانند. پنج سنگ نوشته منقوش در تنگ سروک وجود دارد، اگر از دهانه تنگه حرکت نمائیم به ترتیب حجاری ها را این گونه می بینیم:

 

سنگ اول:

سنگ راهنمائی و خوشامد گوئی است که در آن سه صحنه حجاری شده است.

 

سنگ دوم :

نماد قدرت یا آلبوم عکس پادشاهان الیمایی 

 

سنگ سوم:

متأسفانه نیمی از آن تخریب شده است صحنه جنگ، تزئینات اسب، لباس سربازان و اسلحه ها

 

سنگ چهارم :

  دو مرد با احترام دست به سینه  در کنار یکدیگر ایستاده اند و گویا در حال ادای احترام به میهمانانی هستند که از این منطقه دیدن کرده اند و در قسمت دیگر از این سنگ مردی بر روی تخت خوابیده است.

 

و سنگ پنجم:

نقش سرباز .

 

 

اشکانیان یا پارتیان حدود چهار سده بر ایران فرمانروایی نمودند، بسیاری از آثار باستانی کشف شده اشکانیان در شهرهای نسا، هاترا و پالمیر است خارج از مرزهای ایران امروزه اند. از ۱۸ نقش برجسته و کتیبه دوره اشکانی ۱۳ مورد در شهرستان بهمئی است. از آنجائیکه حکومت اشکانیان ملوک الطوایفی و حکومت الیمائیان نیز یکی از قدرتمند ترین حکومت های محلی سلسله اشکانی بوده، نقوش و سنگ نبشته های تنگ سروک شهرستان بهمئی، به خوبی ویژگی های حکومت الیمایی دوره اشکانی را به تصویر می کشد.

هنگامی که دولت سلوکی در زمان آنتیوخوس سوم در سال ۱۹۰ ق.م در مقابل رومیان در نبرد «مغنیسا» شکست خورد و متعهد به پرداخت مبالغ سنگینی به عنوان باج شد، تلاش کرد با غارت معبد نانایا (بلوس یا بل) متعلق به الیمایی ها این مبالغ را تأمین کند. اما در جنگ با ایشان نیز شکست خورد. خود آنتیوخوس نیز فرجام ناخوشایندی داشت او در هنگام غارت معبد الیمایی به دست الیماییان کشته شد.

بنظر می رسد می توان نشانه های مشخصی از واقعه نبرد الیمایی ها با سلوکیان را در کتیبه ی تنگ سروک یافت.

کتیبه های تنگ سروک دارای خط و زبان آرامی است. این سنگ نوشته ها و نقوش برای اولین بار در سال ۱۲۷۵هجری قمری در اواخر حکومت محمد شاه قاجار، توسط بارون دوبد جهانگرد و دبیر اول سفارت روسیه شناسایی گردید و سپس در سال ۱۳۲۲ هجری شمسی نیز بوسیله سر اورل استین انگلیسی مورد بررسی قرار گرفت و شرح مفصلی از نتایج این بررسی ها برای اولین بار در کتاب موسوم به جاده های قدیم ایران غربی منتشر شد.

گفتنی است که الیمائیان حدود چهار سده حکومت کردند ولی با ظهور ساسانیان، اردشیر بابکان مؤسس سلسلۀ ساسانی به الیمایی ها حمله برد و  واپسین حاکم الیمایی را شکست داد.

 

مناظر دیدنی تنگ سولک 

 

 

 

قدمگاه امام رضا « ع »

قدمگاه امام رضا (ع) در کناره رود مارون در حدود 10 کیلومتری شمال شرقی بهبهان واقع شده است. 

       پس از عبور کاروان از این پل(اربق) و گذر از چند منطقه و آبادی، وارد شهر «ارجان»(یا ارگان) می شوند. مکان این شهر در نزدیکی «بهبهان» امروزی است و شهری باستانی بوده است. سنگ بنای آن در زمان «ارجان» فرزند «قباد» گذاشته می شود.

       طبق آنچه که در بین مردم سینه به سینه منتقل شده، اینجا محل استراحت امام رضا (ع) در هنگام عزیمت به خراسان بوده است . قدمت بنا به دوره دیالمه می‏رسد که در دوره های بعدی تعمیراتی روی آن صورت گرفته است . تاریخ بنای ان به خط کوفی در سنگی که اکنون در شبستان مسجد نصب است نوشته شده است.

 

بنا شامل یک حیاط در سمت شمال است که ساختمان اصلی در قسمت جنوبی آن قرار گرفته است . این قسمت شامل یک بنای چهارگوش به ابعاد 15 متر در 17 متر می‏باشد که شش ستون قطور آن را به صورت یک تالار ستوندار درآورده است . ستونها در دو ردیف موازی قرار گرفته‏اند . دو ردیف آن که شامل چهار ستون است و در غرب قرار گرفته‏اند به ابعاد 90/2 متر در 45/1 متر و دو ستون بعدی 60/1 متر در 30/1 متر می‏باشند . بنا در گذشته و حال کاربرد مذهبی داشته و محل زیارت اهالی اطراف می‏باشد .

       یکی از کرامات امام رضا(ع)  درآن منطقه پایداری رویش گل نرگس است.گل نرگس نامی است که از حدود هزار و دویست سال قبل با نام شهربهبهان و شهر ارجان عجین شده است روایت است که به برکت قدوم مبارک امام هشتم شیعیان جهان امام رضا علیه السلام نرگستان شهربهبهان پا گرفته است این گل در منطقه ای محدود بصورت طبیعی رشد می نماید و برخلاف سایر گونه های گیاهی این منطقه که دارای پراکندگی می باشد این گل زیبا و دلپذیر بصورت تجمعی در شمال شهر بهبهان فعلی  در محدوده ای خاص می روید و نکته جالب در این مورد که این گل در طول زمان از بسیاری طغیان ها و سیل های مخرب رودخانه مارون و خشکسالی های متعدد مصون مانده که بر اعجاز آن افزوده است.

 

 

 

پل تاریخی ارجان

این پل در کنار رودخانه ی مارون ، در نزدیکی روستای امام رضا «ع» و قدمگاه امام رضا «ع» واقع شده است، که متعلق به دوره ساسانی است. این پل که دارای دهانه ای طاق مانند است در دست راست رودخانه باقی مانده .و چند پل و سنگفرش بستر زیر پل نیز که در حول و حوش و بالا و پایین دیده می شود ؛ همه آثار به جا ماندهاز دوره ساسانی بوده و از سنگ و ملات گچ ساخته شده است؛ آثار پل کوچک دیگری پائین تر از پل بزرگتر دیده می شود.

 

 

 

 

حمام تاریخی بکان

حمام بکان در 10 کیلومتری بهبهان و در عرصه منطقه ارجان قرار دارد . این حمام متعلق به دوره ی ساسانی بوده و مرتبط با شهر قدیم ارجان است و در کنار رودخانه ی مارون در نزدیکی روستای امام رضا «ع» واقع شده است. معماری این بنا به صورت چهار ایوانی است. یک قسمت مربع شکل مرکزی ، که چهار ایوان در چهار جهت آن قرار داشته است. ایوان ها که در روی چهار ستون قرار داشته اند با طاق های جناقی به هم متصل شده اند و قسمت مرکزی، سقف گنبدی شکل دارد.

 

 

آثار برجای مانده از ارجان

قدیمی ترین اشیای بدست آمده از این ناحیه، متعلق به هزاره سوم و چهارم قبل از میلاد است.

وجود سفال های پیش از تاریخ متعلق به هزاره ی سوم و چهارم قبل از میلاد ، سکونت را در این منطقه تائید نموده است.

در این زمینه در کتاب راههای باستانی و پایتختهای قدیمی ایران از قول « سراول استین انگلیسی » که در حدود سال 1935 از ایران دیدن کرده بود آمده است : « در هفته سوم ماه دسامبر به آنجا ( ارجان ) رسیدیم...مدارک قطعی از زمان قبل از تاریخ در آنجا به دست آوردم از قبیل کوزه های نقاشی شده از دوره chalcolithiqe.

 

علاوه بر مدارک و اشیای بدست آمده از دوران ما قبل تاریخ که به تعدادی از آن ها در بالا اشاره شد و احتمال آن وجود دارد که در مجموعه های باستان شناسی خصوصی در غرب انواع بیشتری از آن ها وجود داشته باشد که از راه حفاریهای غیر مجاز و به صورت غیر قانونی بدانجا انتقال یافته است ، کشفیات باستانی دیگری که در این منطقه یافت شده اند مربوط می شود به دوره عیلام و تمدن عیلامی.

این کشفیات بزرگ در نوع خود در ایران کم سابقه بوده است که در سال 1361 به هنگام خاکبرداری از حاشیه ی رودخانه ی مارون برای ایجاد سد بر روی این رودخانه بدست آمده است.

در پاییز سال 1361 در هنگام خاکبرداری جهت عملیات سد سازی بر روی رودخانه ی مارون ، حفره ای در زمین ایجاد گردید که منجر به پیدایش آرامگاهی در درون آن حفره شد.آرامگاه در 10 کیلومتری شمال شهر قدیم ارجان ( شمال شهر بهبهان کنونی ) واقع شده است.تمام دیوار های این آرامگاه مستطیل شکل ، به استثنای دیوار شرقی از چندین لایه حاوی تخته سنگ های تقریبا یک اندازه ساخته شده بودند.

برای تراز کردن کناره های آرامگاه و روکش کردن دیوارها و کف ، از آستر گچی استفاده شده بود. برای پوشاندن آرامگاه پنج تخته سنگ بزرگ به اشکال و اندازه های نامنظم و روکش شده با قیر به کار رفته بود.

در این آرامگاه که متعلق به کیدین هوتران پسر کورلوش می باشد تابوتی برنزی به شکل U قرار داشت.در درون تابوت یک حلقه ی طلائی ، متعلق به کیدین هوتران ، نود و هشت دکمه ی طلائی ، یک خنجر ، مقداری تکه های پارچه و یک میله ی نقره ای قرار داشت.اشیای بدست آمده از خارج تابوت نیز شامل یک پایه ی برنزی ، یک چراغ برنزی ، یک تنک نقره ای ، یک تنگ برنزی ، یک ساغر برنزی  و ده ظرف استوانه ای شکل برنزی می باشد ( و جام برنزی ارجان ).

از آنجا که این مقبره متعلق به « کیدین هوتران » پسر کورلوش می باشد، و با مقایسه ی نقوش اشیای پیدا شده درون آرامگاه با نقوش موجود در آثار تمدن های همسایه و همزمان عیلام ، تاریخ نیمه اول قرن هشتم پیش از میلاد برای این مقبره پیشنهاد شده است».

 

جام ارجان یا جام کیدین هوتران دارای نقوشی در چهار نوار دایره ای شکل است که از نظر تاریخی حائز اهمیت فراوانی است و اطلاعاتی ارزشمند را درباره چگونگی اوضاع اجتماعی آن روزگار و نیز وقایع مهمی که در آن سال ها اتفاق افتاده است برای ما بیان می دارد.

با مقایسه ی نقوش جام و ساغر برنزی ارجان با نقوش ظروف سایر مناطق باستانی عیلام ، آشور اورارتو و لرستان و سایر قرائن و شواهد می توان به نتایج و جمع بندی های زیر دست یافت :

1)جام ارجان به دلیل داشتن کتیبه ای به خط میخی عیلامی متعلق به کیدین هوتران پسر کورلوش می باشد و بعد از حلقه ی طلایی قدرت و آتشدان سومین شیئی است که دارای کتیبه بوده و هر دو ( یا هر سه ) کتیبه هم نام یک نفر را در بر دارد.

 

2) با توجه به تصویر شماره ی 3 ، با در نظر گرفتن اینکه محل نقر کتیبه دقیقا در پشت پیکره ی پادشاه عیلامی در روی صحنه ی اول یا صحنه ی فوقانی در نظر گرفته شده می توان گفت که هدف از این کار ، اعلام اینکه پادشاهی که در روی صحنه ی فوقانی و جلو چادر سلطنتی نشسته « کیدین هوتران پسر کورلوش » می باشد بوده است.

در اینجا بدین نکته اشاره می شود که منظور از پادشاه ، تنها پادشاه کشور عیلام نیست بلکه ممکن است تصویر مذکور  پیکره ی کیدین هوتران به عنوان یکی از پادشاه محلی عیلام مثل : هانی شاه ، آیا پیر ، آتاهامیتی انیشو شیناک شاه شوش نیز باشد.

3)وقایعی که در چهار صحنه جام ارجان حک شده مربوط به دوران حکومت کیدین هوتران پسر کورلوش است و مهمترین نکته ی صحنه ها خواباندن شورشی است که در زمان پادشاهی وی رخ داده است.

4) در اینکه پادشاه مذکور در چه عصری حکومت می کرده باید گفت که مدارک ارائه شده گواه بر این است که دو دوره را می توان مد نظر قرار داد:

دوره ی اول عبارت است از قرون 10- 9قبل از میلاد

و دوره ی دوم 8-7 قبل از میلاد.

نقوش جام در چها نوار متوالی حک شده اند که به ترتیب صحنه های زیر را نشان می دهند:

نوار اول ( نوار فوقانی ) : حاکم عیلامی در اقامتگاه موقت و در پشت چادر سلطنتی ، شاه عیلامی در صحنه ی ضیافت ... شکارچیان شاهی در حال حمل حیوانات شکار شده ( غزال ، قوچ ، بزکوهی ، شیر ، روباه، گراز).

نوار دوم : شاه عیلامی در دژ یا مقر حکومتی خود ، همراهان شاه عیلامی ، ارابه، قسمتی از قایق، صحنه ی ماهیگیری ، صحنه ی آوردن شورشیان دستگیر شده به پیش شاه عیلامی ، صحنه ی نخلستان و تعقیب فراریان.

نوار سوم: شاه عیلامی در صحنه ی اهدای هدایا، بخشی از هدایا، بخشی دیگر از هدایا، شتر مرغ ها ، پرندگان ، شیرها و غیره، پادشاه عیلامی و پشت سرش اسلحه داران شاهی.

نوار چهارم : بخشی از صحنه ی جشن ورزشی یا جشن پیروزی ، شاه عیلامی در صحنه ی پیروزی .

بر روی بدنه ی تحتانی کشف شده از این آرامگاه نقش چهار شیر  حک گردیده است.

علاوه بر آثار باستانی بدست آمده از تمدن عیلام ، از دوران ساسانیان نیز حجاریهایی در نواحی اطراف ارجان در تنگه ای موسوم به سروک ( صولت ) به یادگار مانده است که در شمال ارجان و بهبهان واقع شده است.

ویرانی ارجان

تقریبا در همه نوشتجات تاریخ نویسان و مورخین یک نکته ی متفق القول به چشم می خورد و آن اینکه ارجان در قرن هفتم هجری رو به ویرانی نهاده است و این ویرانی و خرابی به تدریج تا بدانجا دامن گسترد که در اواسط قرن هشتم یعنی کمتر از یک قرن بعد دیگر هیچ نامی از آن شهر در میان تواریخ بر جای نمانده است و در عوض بهبهان کنونی که ظاهرا اهالی ارجان بدان شهر کوچ کرده اند جایگزین آن می گردد.

در این زمینه ابن بلخی در کتاب فارسنامه ی خود که به نام سلطان محمد پسر دوم ملکشاه سلجوقی نگاشته است چنین می نویسد: « ارجان شهری بود بزرگ با نواحی بسیار اما به روزگار فتور و استیلای ملحدان خراب گشت».

منظور از ملاحده گروه اسماعیلیه و باطنی ها هستند که در سال های میان قرن پنجم تا هفتم با الهام از حکومت فاطمیان مصر در صدد ایجاد حکومتی در ایران شبیه حکومت فاطمی های مصر بودند.آن ها با قرار دادن قلعه ی الموت در حوالی قزوین به عنوان پایگاه اصلی حرکت خود سال های متمادی نقش اساسی در شکل گیری وضعیتهای سیاسی آن روز ایران ایفا می کردند که از مهم ترین آن ها می توان به قتل نظام الملک وزیر مقتدر سلجوقیان در سال 485 در بغداد اشاره کرد.

ابن بلخی در اوائل سده ی ششم هجری می زیسته و آنچه که او از آن به نام روزگار فتور و استیلای ملحدان نام می برد اوج تحرک و فعالیت هواداران اسماعیلیه در قرن پنجم بوده است.

به نظر می رسد که در این سال ها ارجان دچار صدماتی شده است اما نه تا بدان حد که موجبات ویرانی کامل آن را فراهم آورده باشد. چرا که تا قرن ها بعد از این تاریخ یعنی تا سال 731 نیز از ارجان در میان تواریخ اسمی پابرجاست.

در این زمینه دائره المعارف اسلامیه می نویسد: « ارجان به دست حشاشون ( یکی از القاب اسماعیلیه در آن زمان ادعا می شد اسماعیلیه در حملات خود از حشیش استفاده می کنند ، چیزی که بعضی از مورخین آن را رد می کنند و معتقدند علو روحی و شهامت آنان تا بدانجا بوده است که گویی مدهوش اند ) خراب و ویران گشت.

آن ها بر چند قلعه ی حصین و مستحکم پیرامون شهر استیلا یافتند و از آنجا به شهر و اطراف آن هجوم می آورند تا اینکه سرانجام در قرن هفتم هجری (13 میلادی ) بدست آنان سقوط کرد. بعد از این هجوم ، دیگر ارجان آبادی سابق خود را باز نیافت چرا که بیشتر ساکنین آن به شهر مجاور آن که بعد ها بهبهان نام گرفت ، مهاجرت کردند. »

طبق گفته ی دائره المعارف اسلامیه ابن بلخی در سال های اواخر قرن پنجم ، اسماعیلیه بر ارجان تسلط یافتند نه در سال های قرن هفتم هجری ، یعنی سال های پایان حیات این شهر !

مولف کتاب جغرافیای تاریخی خلافت شرقی ، در این زمینه می نویسد:« از قلاع اسماعیلیه یکی قلعه ی ملیغور و دیگری دز کلات بود و اسماعیلیان مقیم این قلعه ها مکرر شهر و ولایت مجاور خود را غارت می کردند. 

عبور حضرت رضا«ع» از ارجان

عبور حضرت رضا«ع» از ارجان :

امام علی بن موسی الرضا«ع» در سال 201 هجری قمری و بعد از اینکه بنابرمصالحی ناچار از پذیرش ولایت عهدی مامون خلیفه ی عباسی شدند، از مدینه به سوی مرو در خراسان آن روز حرکت فرمودند.هر چند در زمینه ی مسیر حرکت آن حضرت در طی این مسافرت طولانی در گذشته کار تحقیقاتی زیادی صورت نگرفته است وتنها به ذکر ورور آن حضرت به نیشابور و ایراد حدیث معروف منسوب به آن حضرت « کلمه لا اله الا الله حصنی و من دخل حصنی امن من عذابی...به شرطها و شروطها و انا من شروطها» اکتفا شده است اما تحقیقات سال های اخیر که از سوی بعضی از محققین صورت گرفته نشان می دهد که امام علی بن موسی الرضا «ع» پس از خروج از مدینه وارد بصره شده اند و از آنجا بدون آنکه رو به سوی بغداد که محل تجمع درباریان عباسی و دوستداران امین برادر مامون و دشمنان سرسخت اهل بیت بود ، نهند به شهر ارجان رفته اند و پس از اقامت کوتاهی در ارجان از طریق اصفهان رو به سوی نیشابور نهاده اند و از آنجا سرانجام به سوی مرو طی طریق فرموده اند.

مولف کتاب مطلع الشمس می نویسد:« در این شهر ( ارجان ) آثار مسجدی که منسوب به حضرت رضا (ع) است در موضع بلندی در آن محله وجود دارد ، امام از ارجان از طریق اصفهان طی طریق فرموده است».این مسجد همان مسجد جامع بکان است که اکنون شبستانی از آن پابرجاست و در میان اهالی به قدمتگاه امام رضا (ع) و به عبارتی امام رضا (ع) مشهور و معروف است.گفته می شود آن امام چون به ارجان داخل گشتند علمای آن شهر از آن حضرت کسب حدیث نمودند.و با توجه به استقبال گسترده ای که مردم نیشابور از آن حضرت به عمل آوردند و اشتیاق فراوان علما و دانشمندان آن شهر برای شنیدن سخنی از ان حضرت ، شکی نمی بایست داشت که در ارجان نیز با چنین صحنه ی با شکوهی رو به رو شده است که متاسفانه ضبط نشده و یا اگر ضبط شده آن اثر به مرور زمان از بین رفته است.